Hafta içi boyunca Özgür ile iki günde bir görüşüyorduk. Cafede birşeyler içiyor, sohbet ediyorduk. Biraz özel hayatlarımızdan bahsettik, duygusal kısımlarından. Sevgili aramadığını söyledi, ben de aramıyordum. Ne de olsa iş bulduğumda bu şehirden gidecektim, o yüzden birine bağlanma gibi bir niyetim yoktu. Onunla sevgili olmak isteyip istemediğimi henüz düşünmemeye çalışıyordum çünkü kaptırırsam gerisinin geleceğini biliyordum. O hafta içi şehir dışında çalışan arkadaşım Mete, ailesini ziyarete gelmişti. Gündüz onunla buluştuktan sonra ertesi akşam için sinemaya gitmek için sözleştik. Okan da gelecekti. Özgür'e de gelmek isteyip istemediğini sorduğumda, teklifimi geri çevirdi ve başının ağrıdığını, o akşam çıkmak istemediğini söyledi. Gelmek istememesinin gerçek nedenini çok sonra öğrenecektim.
Haftasonu geldi ve arkadaşım Berrin şehre geri dönmüştü. Yine onun evine gidecektik, bu sefer Özgür'le Berrin'in tanışması için. Tanıştılar, sohbet ettik biraz. Özgür'ün aşamadığı bir soğukluğu vardı. İnsanlara soğuk davranıyordu ve umursamıyordu. Bunu tamamen isteyerek yaptığını düşünmüyorum. Belki zaman içerisinde düzelecekti. Sonuç olarak bana da kendini tamamen açmış değildi. Hâlâ birçok noktada uzaktı bana.
Gün içerisinde mesajlaşırken, tanışma programından biriyle yazıştığını, akşama buluşacaklarını söyledi. Birden kendimi kötü hissettim. Sonuç olarak aramızda birşey yoktu, sevgili değildik. Ona hiç bir şey deme hakkım yoktu. Belki de bu yüzden bir sevgili istemiyordu. Vereceği kararlar, atacağı adımlar üzerinde kimse söz sahibi olsun istemiyordu, kimseden etkilenmek istemiyordu. Sıkıca kapatmıştı kendini bu duruma. Pencereden içeri sızan güneş ışığını, pencereye çaktığı tahtalarla, yetmeyince bantlarla, kağıtlarla, kocaman çarşaflarla engellemeye çalışmıştı. İçeri sızabilmek imkansızdı. Aklından bu olguyu çıkarmış gibiydi, cafedeki sohbetlerimiz haricinde, bir kez daha sevgili meselesi açıldığında, hayatın sonu, adeta bir acizlik gibi bahsetmişti bu durumdan ve çok keskin bir şekilde sevgili istemediğini dile getirmişti üstüne basarak. Nedenini çok merak ediyordum. Neydi onu bu kadar korkutan? Belki de biliyordu, karşısındakini kendinden çok sevemeyeceğini, biliyordu. O ana kadar tanıdığım Özgür'de bile kocaman bir ego vardı, hiç kimse, hiçbir durum bunun önüne geçemezdi. Bunu görebiliyordum. İşte bu yüzden onun biriyle görüşecek olması çok etkiledi beni.
"Ben de gelmek istiyorum" dedim, aklıma gelen tek çözüm buydu. Kabul etti. Onu arkadaş olarak hayatımda istiyordum ve kıskanmıştım bu buluşmayı. Bensiz olmamalıydı. Amaçları seksti biliyordum ama ya sohbet ederlerken ondan hoşlanırsaydı? Ya seks bizim yaptığımızdan çok daha iyiyseydi? İşte bu soruların cevabını kendi gözlerimle görmeliydim. Ona karşı henüz benim bile tanımlayamadığım, olgunlaşmamış hislerimi ona açmak çözüm olmazdı hatta bu onu benden uzaklaştırabilirdi de. Sustum, bekledim. Akşam buluşma saati geldiğinde ikimiz öncesinde buluşmuş, gelecek kişiyi bekliyorduk. Geldiğinde cafede birşeyler içtikten sonra onun evine doğru yola koyulduk.
Eve vardığımızda biraz muhabbetten sonra direk olaya girişmiştik. İlk kez yaptığım birşey değildi ancak bu sefer daha farklıydı. Tamamen vücutların tatmini olarak bakmaya çalışıyordum bu anlara. Çünkü başka türlü düşünmek, o yola girmek bana zarar verecekti, incitecekti beni. Zaten orada bulunmayı da kendim istemiştim. Yaşananlar zevkliydi ama beynimde travma oluşturması için hazırladığı zemin, yalnızca bir tekrar daha bekliyordu. Gece sonunda Özgür'le birlikte evden çıkıp arabaya doğru yürürken kendimi kötü hissetmediğimi fark ettim. Eğlenceleri vakit geçirmiştik beraber. Aramızdaki ilişkinin teması bundan sonra bu olacaktı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder